ANTON HARAPI(Shkodër, 5 janar 1888 – Tiranë, 20 shkurt 1946) ANDRRA E PRÊTASHIT “A e dini se çdo ndêrtese i vihen temelet n’dhé? Edhe pse n’vàrr, ne hijshëm duhet t’jemi
Gaspër Pali Muzg mërgimi Mbi syt t’lodhun, dalngadalë,nji tymtajë ndehetNë dhomë nga çdo anëhije burojnë e qasen me hap t’ploshtëDielli ka mshehë ballin e gjanëE poshtëi njellë, zogu zogut, gjumëHije
AT ZEF PLLUMI FRATEL GJON PANTALIA (Episod nga libri “Rrno vetëm për me tregue”) Me hekurat e mija na lidhen të dyve bashkë. Ai pruni dyshek leshit e mbulesat, kishte
AT ZEF PLLUMI KISHA NË KOPSHT TË GETHSEMANIT (Episod nga libri “Rrno vetëm për me tregue”) 28 nandori 1944 qe nji ditë e ftohtë, e zymtë, ndoshta ma e zymta
AGRON TUFA LETËRSIA E BURGUT DHE MORALI I SAJ HUMAN Ende nuk e njohim letërsinë e burgut dhe, më gjerë, letërsinë e shkruar nga shkrimtarët e burgosurit për shkaqe “politike”.
Ernest Koliqi Shkodra në mbrâmje Sa ambël n’mbramje shqimet drita e diellitQi bie kadalkadalë andej kah AnaE Malit tue lân mbrapa ngjyra t’tâna:Zambakë ar vjollca e fletza drandofillit. E n’at